Verwerpen namens je minderjarige kind: hoe werkt dat?
Kinderen kunnen erfgenaam worden zonder dat iemand daar rekening mee hield. Wat je dan namens hen moet regelen, en waarom dat aparte stappen kost.
Door mr R.T. van Leeuwen27-08-20262 min lezen
Kinderen kunnen erfgenaam worden zonder dat iemand daar op rekende. Dat gebeurt bijvoorbeeld als jij zelf verwerpt: jouw plaats kan dan worden ingenomen door je kinderen. Zijn die minderjarig, dan moet jij namens hen handelen, en daarvoor gelden aparte regels.
Zuiver aanvaarden kan niet
De wet beschermt kinderen tegen het erven van schulden. Een ouder of voogd kan namens een minderjarige daarom niet zuiver aanvaarden. Blijft het bij aanvaarden, dan gebeurt dat onder voorbehoud, zodat het kind niet met een schuld kan blijven zitten.
Verwerpen vraagt toestemming van de kantonrechter
Wil je namens je kind verwerpen, dan heb je machtiging van de kantonrechter nodig. Die toetst of het in het belang van het kind is. Dat is een extra stap met een eigen doorlooptijd, en het is precies de stap die mensen over het hoofd zien als zij zelf verwerpen.
Denk vooruit als je zelf verwerpt
Verwerp je om schulden te ontlopen, bedenk dan wat er daarna gebeurt. Komen je kinderen in jouw plaats, dan verschuift het probleem naar hen. Regel het daarom in één beweging: bespreek met de notaris wat er voor jou én voor je kinderen nodig is voordat je iets tekent.
Wat je nodig hebt
- Gegevens van het kind en van jezelf als wettelijk vertegenwoordiger.
- Een beeld van de nalatenschap, want de kantonrechter wil kunnen beoordelen of verwerpen in het belang van het kind is.
- Geduld: er zit een procedure tussen.
Als er iets te erven valt
Erft een minderjarige wel iets, dan komt dat vermogen onder beheer tot het kind meerderjarig is. Meestal beheert de ouder dat, en voor bepaalde handelingen is opnieuw toestemming van de kantonrechter nodig. Wat je met erfenissen aan minderjarige kinderen vooraf kunt regelen staat in wat je kunt regelen voor minderjarige kinderen.