Verklaring van erfrecht met minderjarige erfgenamen
Een minderjarige erfgenaam maakt de afwikkeling niet onmogelijk, wel zorgvuldiger. Wat er anders gaat en waar je rekening mee houdt.
Door mr R.T. van Leeuwen27-08-20262 min lezen
Erft er een kind mee, dan verandert er een aantal dingen. Niet omdat het ingewikkeld moet, maar omdat de wet kinderen beschermt tegen beslissingen die zij zelf niet kunnen overzien.
Wie handelt namens het kind
De ouder of de voogd. Die geeft namens het kind door hoe er met de nalatenschap wordt omgegaan, en tekent wat er te tekenen valt. Het kind zelf komt er niet aan te pas.
Zuiver aanvaarden kan niet
Een wettelijk vertegenwoordiger kan namens een minderjarige niet zuiver aanvaarden. Zo kan een kind niet met een schuld blijven zitten. Blijft het bij aanvaarden, dan gebeurt dat onder voorbehoud.
Verwerpen vraagt toestemming
Wil je namens het kind verwerpen, dan is machtiging van de kantonrechter nodig. Die beoordeelt of dat in het belang van het kind is. Reken op extra tijd. Zie verwerpen namens je minderjarige kind.
Waarom kinderen vaker erfgenaam zijn dan mensen denken
Twee routes komen veel voor. De eerste: er is geen testament en de overledene had kinderen, dan zijn die erfgenaam. De tweede: een erfgenaam verwerpt, en dan kunnen zijn kinderen in zijn plaats komen. Die tweede route wordt regelmatig over het hoofd gezien, met als gevolg dat je halverwege alsnog langs de kantonrechter moet.
Wat er met het geld gebeurt
Erft het kind iets, dan komt dat onder beheer tot het meerderjarig is. Meestal beheert de ouder dat, en voor sommige handelingen is opnieuw toestemming van de kantonrechter nodig. Het geld is dus wel van het kind, maar er kan niet vrij over beschikt worden.
Wat je vooraf kunt regelen
Wie wil voorkomen dat de kantonrechter meekijkt bij het vermogen van zijn kinderen, kan daar in een testament iets over vastleggen, bijvoorbeeld door een bewindvoerder aan te wijzen. Zie wat je kunt regelen voor minderjarige kinderen.